Με τι κόστος?

Έχει καταντήσει αηδία η ανικανότητα των κυβερνητικών να διαπραγματευτούν. Από συναντήσεις κορυφής μέχρι την Κερατέα. Αφού καμιά φορά σκέφτομαι ότι αν τους έπαιρνε θα κατέβαζαν ΜΑΤ και στις Βρυξέλλες μπας και εκβιάσουν καμιά θετική εξέλιξη. Όχι για εμάς, για την καρέκλα τους και για να γλιτώσουν από τη στιγμή που θα επιβιβάζονται σε ελικόπτερα υπό την υπόκρουση μελωδιών από κρότου-λάμψης και ευωδιές  καπνογόνων.

Στην υπόθεση του μεγάρου Υπατίας έπρεπε να υποσχεθούν λαγούς και να υλοποιήσουν ούτε στιφάδο για να το λήξουν. Στην Κερατέα δημιουργούν μια πολεμική σύρραξη κάνοντας τα ΜΑΤ αγροφύλακες για να επιβάλλουν με το ζόρι τις παράνομες και καταχρηστικές αποφάσεις τους. Όταν όμως υποβαθμίζεται ξανά η πιστοληπτική ικανότητα της χώρας από τα κοράκια των κερδοσκόπων, που δείχνει περίτρανα το άκυρο των κυβερνητικών επιλογών, αρκούνται σε ένα «Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να ελέγξει αυτές τις εταιρίες» .Μιλάμε με για τέτοιες κότες. Για τις κότες αυτές που υπεραμύνονται της δαπάνης 6,5€ εκατομμυρίων μηνιαίως λέγοντας: “Η  Ελλάδα έχει τις δικές της προτεραιότητες, τα δικά της εθνικά συμφέροντα, θέλοντας να έχει ρόλο στην κεντρική σκηνή των αποφάσεων της βορειοατλαντικής συμμαχίας και της Ε.Ε.

Πόσο νύχτα έχει στα, ελάχιστα ομολογουμένως, εγκεφαλικά σας κύτταρα? Θυσιάζετε γενιές ολόκληρες προσπαθώντας να επιβάλλετε την ανικανότητα σας και να την κάνετε μέθοδο. Κάνετε ένα ολόκληρο σύστημα που υποτίθεται ότι θα πολεμούσατε, να τρίβει τα χέρια του. Αυτό βέβαια μας δείχνει ότι δεν είστε τίποτα άλλο παρά εντολοδόχοι του.

Βέβαια από την άλλη δεν φταίτε μόνο εσείς. Φταίμε και εμείς. Που ακόμα αναρωτιόμαστε αν συμβαίνουν όλα αυτά. Δεν τα έχουμε χωνέψει. Δεν καταλαβαίνουμε τι μας γίνεται. Κάνουμε αποσπασματικές κινήσεις αντίδρασης και καμία πραγματική κίνηση να αλλάξουμε κάτι. Συνεχίζουμε να είμαστε διαιρεμένοι, να προσπαθεί ο καθένας να εξυπηρετήσει το δικό του εγώ, την ανάγκη του για ξέσπασμα ή τα όσα συμφέροντα του έχουν μείνει.

Τελικά απλά φοβάμαι. Φοβάμαι μη φτάσουμε στο σημείο που το πώς θα αλλάξουν τα πράγματα δεν θα μας νοιάζει. Θα μας νοιάζει να αλλάξουν. Με όποιο κόστος.

Advertisements

2 comments

    • ypoptomousi

      Εύλογη ερώτηση. Δεν νομίζω ότι έχω τις προδιαγραφές και την εκπαίδευση να το κάνω. Το πολίτευμα μας και η επίπτωση των αποφάσεων τους στη ζωή μου και στο περιβάλλον μου όμως μου δίνει την δυνατότητα (και με υποχρεώνει κατά άλλους) να αξιολογώ το αποτέλεσμα της εργασίας σε αυτό τον τομέα, αυτών οι οποίοι υποτίθεται πώς έχουν τις δύο προαναφερθείσες προϋποθέσεις.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s