Το κέντρο της Αθήνας

Που λες αγαπητέ μου υπηρεσιακέ συμπολίτη το καλοκαιράκι, όχι στην ακρογιαλιά αλλά στην Ομόνοια,  ο υπογράφων συνελήφθη λόγω εκκρεμόντων ενταλμάτων, μη πάει ο νούς σου στο κακό, από κάτι αρχαίες κλήσεις που ποτέ δεν μου κοινοποιήθηκαν οι δικάσιμοί τους. Ως επακόλουθο πέρασα την νύχτα στο κρατητήριο του τμήματος Ομονοίας με όλες τις ανέσεις  και τους συνφιλοξενούμενους που μπορεί να έχει το εν λόγω κατάλυμα, Μια πατσαβούρα που στα νιάτα της ήταν κουβέρτα του ελληνικού στρατού, έναν μαχαιρωμένο Αλβανό, μια Ρουμάνα πουτάνα, δύο Μαροκινούς και έναν Έλληνα. Ω ναι, Έλλην.

Ο Έλλην λοιπόν, σωστά μάντεψες υπηρεσιακέ μου συμπολίτη, ήταν πρεζάκι. Καταγωγή από τα Γιάννενα, με δύο παιδιά τα τελευταία τρία χρόνια είχε φύγει από το σπίτι τη γυναίκα και τα παιδιά του. Στην Αθήνα έφτασε κατεβάζοντας με κλεμμένο αυτοκίνητο ως οδηγός κάτι λαθρομετανάστες επ’ αμοιβή χωρίς να ξέρει ότι και ήταν λαθρομετανάστες και ότι το αυτοκίνητο ήταν κλεμμένο. Ήταν άνεργος μου είπε και ήθελε τα λεφτά για το σπίτι. Μπήκε φυλακή για αυτό και μετά από μια διετία βγήκε με αναστολή όπου επέστρεψε όχι σπίτι αλλά στην Ομόνοια , μια που η φυλακή του έμαθε την πρέζα.Έκτοτε, γινόταν και πρεζόπινε πέριξ της πλατείας Ομονοίας.

Οι μαύροι, μου είπε, είναι καλά παιδιά, και ξέρουν να κάνουν και δουλειές. Τι εννοείς, τον ρώτησα. Φέρνουν τους δικούς τους απ΄την αραπιά και τους βάζουν να  σπρώχνουν. Φέρνουν και γυναίκες για να στήνονται στη πλατεία θεάτρου και γύρω, μου συμπληρώσε με νόημα. Τα έχω δει είπα, και μου κάνει εντύπωση πως με τόση αστυνομία γύρω γύρω συνεχίζει έτσι χαλαρά αυτό. Άσε ρε, με διέκοψε, αφού είναι συμφωνημένα όλα. Τον προηγούμενο μήνα αν κατέβαινες, για μερικές μέρες δεν έβλεπες ψυχή στα στέκια τους. Είχε στραβώσει η συμφωνία με κάτι καινούριους μπάτσους, τους κάνανε ντου και τους μάζεψαν όλους. Μετά από κάτι μέρες βέβαια ήταν πάλι έξω. Συμφώνησαν να δίνουν το μερίδιο, μιλήσανε για μερικούς. Κάτι έδωσαν, κάτι πήραν. Έτσι πάει φίλε εδώ κάτω.

Κάτι δίνεις κάτι παίρνεις. Η ιστορία αυτή μου στοίχισε μισό πακέτο καπνού είναι η αλήθεια γιατί ο Γιαννιώτης νέος φίλος μου πέρναγε χαρμάνες και κάπνιζε σαν το φουγάρο του Αίολος Κεντέρης. Πήρα όμως μερικές εικόνες που μου μετέδωσε, οι οποίες τριβέλιζαν το μυαλό μου όλη την επόμενη ημέρα που κάτι πιτσιρικάδες μπάτσοι με τραβολογούσαν στην εισαγγελία σαν κοινό ποινικό. Να μου πεις δεν είχες πληρώσει τις κλήσεις, κοινός ποινικός ήσουν. Α ναι, πάνω απ’όλα ο νόμος. Ο νόμος.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s