Στο επόμενο στενό, στρίψτε δεξιά

Πόσο άναυδη στέκει η κοινή γνώμη μπροστά στην ωμή πραγματικότητα του πρόσφατου εγκληματικού χτυπήματος στη Νορβηγία. Και πόσο ανάλγητη στέκει η ίδια κοινή γνώμη στην αντίστοιχη ρητορεία της απανταχού ακροδεξιάς. Και πόσο ενδεικτική η ειρωνεία, οι νορβηγικές αρχές να πιαστούν απροετοίμαστες και εν ολίγοις ανίκανες απέναντι σ’ ένα ακροδεξιό χτύπημα, ακριβώς γιατί η τελευταία τάση θέλει τις δυτικές αρχές επικεντρωμένες στο φάντασμα του ισλαμικού εξτρεμισμού –το οποίο, ω του θαύματος, είναι από τα ισχυρότερα προπύργια της ακροδεξιάς δημαγωγίας.

Η Νορβηγία, μία από τις χώρες που με τις αναπτυγμένες δομές τους, την πολιτισμική άνθιση και την κοινωνική ευημερία φαντάζουν ουτοπικές στο φαντασιακό του μέσου νοτιοευρωπαίου, θα αμφισβητήσει τα όσα μέχρι τώρα είχε για σίγουρα. Ίσως και να μην το κάνει.

Παραμένει όμως ιστορικό γεγονός ότι σε περιόδους οικονομικής κρίσης ξυπνούν αβίαστα τα εν υπνώσει βάρβαρα ένστικτα του εξαθλιωμένου ανθρώπου. Και μαζί μ’ αυτά, συνεκδοχικά, παρατηρείται και η ενδυνάμωση της ακροδεξιάς. Αρκεί κανείς να έχει κατά νου το πλέον προσιτό ιστορικό παράδειγμα: η άνοδος του ναζιστικού κόμματος στη Γερμανία εν μέσω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του ‘30 και η συνεπακόλουθη κάθοδος του ανθρώπου στη βία, το μιλιταρισμό, το συντηρητισμό, τον εθνικισμό, τη μισαλλοδοξία, την κτηνωδία.

Άρθρο του MorganSBailey

 

Ύστερα από περίπου 80 χρόνια, το καπιταλιστικ ό σύστημα –για να αποδείξει εκ νέου ότι είναι ένα σύστημα θνησιγενές- φέρνει άλλη μια παγκόσμια οικονομική κρίση. Οι συνυπεύθυνες κυβερνήσεις, αυτές που πράγματι τα έφαγαν μαζί με τους τραπεζίτες και τους εν γένει κεφαλαιοκράτες, τρέμουν την οργή του λαού. Και για να τη διαθλάσουν, δημιουργούν εχθρούς. Από τους Μουρθιάνους της Ισπανίας και τους Όκιους της Αμερικής, στη συνέχεια τους κομμουνιστές και τους μη άριους, φτάνουμε σήμερα στους τρομοκράτες ισλαμιστές της Ουάσιγκτον και στους λαθρομετανάστες της Αθήνας.

Το δίδαγμα είναι ένα: καμία κυβέρνηση δεν αποστρέφεται ή «αδυνατεί να υπολογίσει τον κίνδυνο» της ακροδεξιάς ρητορείας και κατ’ επέκταση πρακτικής, καμία κυβέρνηση δεν έχει λόγο να μην επωφεληθεί από αυτό το εργοστάσιο παραγωγής εχθρών και φόβου. Γιατί ο φόβος της κάθε κυβέρνησης συνοψίζεται στα λόγια του Τζον Στάϊνμπεκ:

«… και ο λαός βλέπει τη σημερινή χρεοκοπία. Και μες στα μάτια του πεινασμένου λαού η οργή μεστώνει. Μες στην ψυχή του λαού μεστώνουν και βαραίνουν τα σταφύλια της οργής, βαραίνουν για τον τρύγο».

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s