Κοιτώντας έξω απ΄τη γυάλα…

Μετά από όλα όσα έχουν συμβεί τις τελευταίες ημέρες, μέσα από αυτό τον ορυμαγδό πληροφοριών που βραχυκυκλώνει τα εγκεφαλικά κύτταρα ακόμα και του πιο επιδέξιου νου, το μόνο που μπορεί να βοηθήσει είναι να κοιτάς κάποιες φορές έξω απ΄τη γυάλα.

Θυμάστε αυτές τις μικρές γυάλες που κυκλοφορούν τα Χριστούγεννα και έχουν μέσα τους από δύο σπιτάκια μέχρι ολόκληρες πολιτείες-μινιατούρες? Τις αναποδογυρίζεις και γεμίζουν τεχνητό, πλαστικό χιόνι. Αυτή είναι η γυάλα λοιπόν. Αυτός είναι και ο κόσμος μας και κάπου εκεί μέσα στη μινιατούρα, είμαστε σε ένα κουτάκι και αγωνιούμε για το αύριο.

Βγαίνοντας απο αυτή τη γυάλα και από το μικρό μας κουτί λοιπόν, πηγαίνοντας μακριά από το θολό τοπίο του πλαστικού χιονιού και βάζοντας μερικά κομμάτια του παζλ δίπλα δίπλα μπορούμε λίγο πιο ψύχραιμα να προσεγγίσουμε την σκέψη κάποιων που έχουν σχεδιάσει αυτά που ζούμε πολύ καιρό πριν.

Γίνεται πολύ κουβέντα αυτές τις μέρες για τις εξωθεσμικές ομάδες σκέψης και δράσης και των συμμετεχόντων σε αυτές. Νομίζω πως θα είναι αφελής αυτός που θα αρνηθεί τον όποιο ρόλο παίζουν αυτές οι ομάδες ισχυρών διαχειριστών του χρήματος και της εξουσίας και οι στρατιώτες τους.

Στην κουβέντα αυτή λοιπόν συμπεριλαμβάνονται ο νέος μας πρωθυπουργός, ο μελλοντικός πρωθυπουργός της Ιταλίας, καθώς και σημαντικοί επιχειρηματίες και στελέχη κρατικών επιχειρήσεων.

Προσωπικά δεν το θεωρώ τυχαίο. Οι ταυτόχρονες αντικαταστάσεις προσώπων σε ηγετικές θέσεις με άλλα που συμμετέχουν στα προαναφερθέντα think tanks και commisions  μας δείχνουν ξεκάθαρα πια τους λόγους για τους οποίους σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε το σχέδιο «Οικονομική κρίση».

Με ίδιο τρόπο και λόγο που σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε το μεγάλο κράχ του ’29 προκειμένου να αρθούν οι νομικοί περιορισμοί δράσης της ιδιωτικά ελεγχόμενης FED (http://bit.ly/uyQvAK – Ένας από τους λόγους που η Fed δεν έσπευσε να περιορίσει την πτώση των χρηματικών αποθεμάτων αφορούσε νομικές δεσμεύσεις) ώστε να μπορεί να δεσμεύει μέσω τεράστιων δανειακών πακέτων την πολιτική των ΗΠΑ, έτσι σχεδιάστηκε και υλοποιείται αυτή τη στιγμή το προαναφερθέν σχέδιο στην Ευρώπη.

Το σχήμα δράσης είναι σχετικά απλό. Δημιουργείς μια κατάσταση συνεχόμενης κρίσης ώστε να μπορέσεις να προσφέρεις την απαραίτητη λύση, που χωρίς αυτή την κρίση κανείς δεν θα υιοθετούσε καθώς καταστρατηγεί συνταγματικές ελευθερίες, περιορίζει την δημοκρατία, αναστέλλει την δυνατότητα ελεύθερης έκφρασης και επιλογής του ατόμου. Εν ονόματι μιας «σωτηρίας» τα παραπάνω περνάνε σε δεύτερη μοίρα και προέχει η εφαρμογή της «λύσης». Όμως μόλις αυτή εφαρμοστεί, ακόμα και αν ο λόγος εφαρμογής της εκλείψει, τα βασικά της χαρακτηριστικά παραμένουν μια που έχουν γίνει αποδεκτά στο παρελθόν σαν αναγκαία πραγματικότητα.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο, και δείχνει που οδεύει αυτή η ιδιότυπη αναδημιουργία του συστήματος, πως ο διορατικός(?) David Rockfeller είχε πει το 1991 σε μια συνεδρίαση της επιτροπής που συμμετέχουν μεταξύ άλλων και οι φρέσκο-τοποθετημένοι ευρωπαίοι ηγέτες το εξής:

«Η υπερεθνική ηγεμονία μιάς διανοητικής ελίτ σε συνεργασία με τους διεθνείς τραπεζίτες είναι, σίγουρα, προτιμότερη από την αυτοδιάθεση που εφαρμόστηκε στους περασμένους αιώνες»

Σκεπτόμενοι έξω από τη γυάλα λοιπόν ίσως να μπορούμε να δούμε το πραγματικό σχέδιο. Και μόνο αν καταλάβουμε το πραγματικό σχέδιο θα μπορέσουμε να βρούμε τρόπους να το αντιμετωπίσουμε σοβαρά. Όχι με συνταγές του παρελθόντος, όχι με κινήσεις προερχόμενες από το θυμικό. Έξω απ’τη γυάλα…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s