Για να μας δω τώρα…

Καιρό τώρα πολλοί (μεταξύ αυτών και εγώ) σκεφτόμαστε με ποιό τρόπο θα μπορούσε ένα μεγάλο ριζοσπαστικό και προοδευτικό μέρος της κοινωνίας, το οποίο είναι χωρισμένο σε διάφορα κομμάτια που όμως επικοινωνούν μεταξύ τους, θα μπορούσε να ενωθεί κάτω απο ένα πρόταγμα ικανό να δημιουργήσει προυποθέσεις ανατροπής της υπάρχουσας κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής κατάστασης.

Με έκπληξη, δεν το κρύβω, παρακολουθώ να συμβαίνει ακριβώς αυτό. Με πρόταγμα την πραξικοπηματική πράξη της κυβέρνησης των τριών φωστήρων, δυνάμεις που μέχρι και στην συγκέντρωση αλληλεγγύης για τους αγωνιζόμενους Τούρκους «άλλαξαν βάρδια» χωρίς να μπορούν να βρίσκονται στον ίδιο χώρο, τις τελευταίες δύο μέρες δείχνουν να κάνουν κάποια βήματα πίσω, να κάνουν κάποιες συνεννοήσεις και να δημιουργούν ένα σχετικά κοινό μέτωπο.

Η εύθραυστη αυτή ισορροπία που έχει επιτευχθεί μπορεί να είναι ευκαιρία και απειλή. Όπως και όλη η υπόθεση ΕΡΤ. Η κατάσταση είναι περίπου ίδια και μέσα και έξω απ΄τις εγκαταστάσεις τις. Στο εσωτερικό τα διάφορα σωματεία προσπαθούν να συντονιστούν, οι εργαζόμενοι της εκπαιδευμένοι στην συνδικαλιστική ιεραρχία αδυνατούν, προς ώρας, να πάρουν πρωτοβουλίες και να λειτουργήσουν κινηματικά μια που δεν το ξέρουν το παιχνίδι και ιδιαίτερα, ενώ στον προαύλιο χώρο κινηματικές κα κομματικές δυνάμεις στριμώχνονται δίπλα δίπλα για να κατοχυρώσουν χώρο για τα πανό τους στα πλάνα.

Το μέσα και το έξω προς το παρόν δεν επικοινωνούν. Απο μεγάλη μερίδα του κόσμου υπάρχει η ανάγκη να γίνει άνοιγμα στα προβλήματα της κοινωνίας και του ίδιου του συστήματος, την οποία και εκφράζει απο την αρχή, ενώ στο εσωτερικό του μεγάρου κάποιοι δεν έχουν καταλάβει οτι πρακτικά είναι απολυμένοι, που σημαίνει πως δεν έχουν τίποτα να χάσουν (ή κάποιοι έχουν; άλλη συζήτηση). Η αυτοαναφορικότητα των ανθρώπων της ΕΡΤ (καθόλου τυχαία-καθρέφτης της ίδιας τη κοινωνίας που ο καθένας κοιτάει την πάρτη του) έχει ήδη γίνει μεγάλο θέμα ενώ απο την άλλη πλευρά παρατηρείται η κλασσική κινηματική διαλεκτική «να κάνουμε συνέλευση» με αντικείμενο που κανείς πραγματικά δεν ξέρει. Αυτό ξέρουμε αυτό εμπιστευόμαστε.

Άλλη μια μικρογραφία της κοινωνίας σχηματίζεται στο προαύλιο του κτιρίου της Μεσογείων και το ερώτημα είναι αν έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε το άλμα, να ξεπεράσουμε τους εαυτούς μας, την αυτοαναφορικότητα, τις πρακτικές που είχαμε συνηθίσει και τελικά μας οδήγησαν εδώ, ώστε να αξιοποιήσουμε αυτή την (άλλη μια) ευκαιρία που μας έδωσε απλόχερα ο πρωθυπουργικός μας πιτσαδόρος.  Όλες οι πλευρές.

3 comments

  1. Παράθεμα: Για να μας δω τώρα… | Mpalothia
  2. Παράθεμα: Για να μας δω τώρα… | ahairlessape
  3. Παράθεμα: Ποια (απεργιακή) ΕΡΤ θέλουμε; | Lagrimas de oro

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s